บทที่ 1: เงื่อนงำในเมืองใหญ่

 บทที่ 1: เงื่อนงำในเมืองใหญ่

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านแมกไม้หนาทึบ ไอร่าลืมตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ ภายในกระท่อมไม้ไผ่หลังเล็กที่เธอเลือกเป็นที่พักชั่วคราว เธอขยับตัวเล็กน้อย ปล่อยให้ความอบอุ่นจากผ้าห่มเนื้อหยาบคลายความหนาวเย็นของอากาศยามเช้า

วันนี้เป็นวันแรกของการเริ่มต้นชีวิตใหม่บนดาวเคราะห์สีฟ้าใบนี้ ไอร่าเลือกที่จะปรับเปลี่ยนตัวเองให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมมากที่สุด เธอสวมเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์สีซีดแบบที่ชาวโลกนิยมใส่กัน ผมสีเงินสลวยถูกซ่อนไว้ใต้หมวกไหมพรมสีเทา ดวงตาสีม่วงถูกปกปิดด้วยคอนแทคเลนส์สีน้ำตาลเข้ม

ไอร่าตรวจดูตัวเองในกระจกบานเล็กที่ติดผนัง เธอแทบไม่ต่างจากหญิงสาวชาวโลกทั่วไป ยกเว้นแต่ท่าทางที่สง่าผ่าเผย และแววตาเฉลียวฉลาดที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกตาบาง

"พร้อมสำหรับการสำรวจแล้วสินะ" ไอร่าพึมพำกับตัวเอง

เธอหยิบเป้สะพายหลังใบเล็ก บรรจุสิ่งของจำเป็นไม่กี่อย่าง อุปกรณ์สื่อสารขนาดจิ๋วที่สามารถเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลของยานได้ และเงินสดจำนวนหนึ่งที่เธอแฮกข้อมูลมาจากธนาคารแห่งชาติ

เมืองที่ใกล้ที่สุดจากกระท่อมกลางป่าคือ ‘กรุงเทพมหานคร’ เมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้คนและความวุ่นวาย ไอร่าเลือกที่จะเดินเท้าเข้าไป ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงในการลัดเลาะผ่านเส้นทางลับที่เธอทำเครื่องหมายไว้ตั้งแต่เมื่อคืน

สองข้างทางเต็มไปด้วยภาพแปลกตา ร้านค้า ร้านอาหาร รถรา และผู้คนมากมายที่ดูเหมือนมดงานตัวเล็กๆ กำลังเคลื่อนไหวอย่างเร่งรีบ

ไอร่าเดินอย่างระมัดระวัง สังเกตพฤติกรรมของผู้คนรอบข้างอย่างเงียบเชียบ
เสียงเพลง เสียงบีบแตรรถ เสียงตะโกนโหวกเหวกดังระงม กลิ่นอาหารรสจัดจ้าน กลิ่นควันรถ กลิ่นน้ำหอมราคาถูก ทุกอย่างปะปนกันจนยากจะแยกแยะ

ทุกอย่างบนโลกใบนี้ช่างแตกต่างจากดาวบ้านเกิดของเธออย่างสิ้นเชิง
ไอร่าหยุดยืนอยู่หน้าร้านกาแฟเล็กๆ ริมถนน เธอสังเกตเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ มีรูปผู้ชายหน้าตาดีกำลังถือแก้วกาแฟอยู่

"กาแฟ" ไอร่าพึมพำกับตัวเอง

เธอเคยอ่านเจอข้อมูลเกี่ยวกับเครื่องดื่มชนิดนี้ในฐานข้อมูล มันเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมของมนุษย์ แต่ไอร่าไม่เคยลิ้มลองมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอตัดสินใจก้าวเข้าไปในร้านกาแฟแห่งนั้น
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งใหม่ บนดาวเคราะห์สีฟ้าที่เต็มไปด้วยปริศนาและอันตราย...

.........................

.